Alfred Hershey
 Alfred Day Hershey |
||
| 4 december 1908 – 22 mei 1997 | ||
 |
||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Owosso | |
| Plaats van overlijden | Syosset | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1969 | |
| Reden | Voor onderzoek aan replicatiemechanismen en genetica van virussen | |
| Samen met | Max Delbrück Salvador Luria |
|
| Voorganger(s) | Robert Holley Har Gobind Khorana Marshall Nirenberg |
|
| Opvolger(s) | Bernard Katz Ulf von Euler Julius Axelrod |
|
Alfred Day Hershey (Owosso, 4 december 1908 – Syosset, 22 mei 1997) was een Amerikaans bacterioloog en geneticus. In 1969 won hij samen met Max Delbrück en Salvador Luria de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor zijn onderzoek aan replicatiemechanismen en genetica van virussen.
[bewerken] Biografie
Hershey haalde in 1930 zijn Bachelor of Science aan de Michigan State University. In 1934 haalde hij zijn Ph.D. in bacteriologie. Kort daarna nam hij een baan bij het departement van bacteriologie aan de Washington-universiteit in St. Louis.
Samen met de Italiaans-Amerikaanse wetenschapper Salvador Luria en de Duitser Max Delbrück begon Hershey in 1940 onderzoek te doen naar bacteriofagen. Ze ontdekten dat als twee verschillende bacteriofagen dezelfde bacterie infecteerden, ze genetische informatie konden uitwisselen.
In 1950 verhuisde Hershey naar Cold Spring Harbor om te gaan werken bij het departement van genetica van het Carnegie Institution of Washington. Hier voerde hij samen met Martha Chase in 1952 het beroemde Hershey-Chase experiment experiment uit. Dit experiment toonde aan dat DNA, en niet proteïne, het genetische materiaal was.
In 1962 werd Hershey directeur van het Carnegie Institution.
Hershey had een zoon genaamd Peter.
[bewerken] Externe links
- Nobel biography
- Biographical Memoir: Alfred Day Hershey by Franklin W. Stahl for the National Academy of Sciences
