Godfrey Hounsfield
 Godfrey Newbold Hounsfield |
||
| 28 augustus 1919 – 12 augustus 2004 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Verenigd Koninkrijk | |
| Geboorteplaats | Newark-on-Trent | |
| Plaats van overlijden | Kingston upon Thames | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1979 | |
| Reden | Voor het ontwikkelen van de computertomografie | |
| Samen met | Allan McLeod Cormack | |
| Voorganger(s) | Werner Arber Daniel Nathans Hamilton O. Smith |
|
| Opvolger(s) | Baruj Benacerraf Jean Dausset George Snell |
|
Sir Godfrey Newbold Hounsfield CBE, FRS, (Newark-on-Trent, 28 augustus 1919 – Kingston upon Thames, 12 augustus 2004) was een Brits elektrotechnicus en Nobelprijswinnaar. In 1979 won hij samen met Allan McLeod Cormack de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor het ontwikkelen van de computertomografie.
De Hounsfieldschaal, welke wordt gebruikt voor het meten van de radiodichtheid in CT-scans, is naar hem vernoemd.
Biografie[bewerken]
Hounsfield werd geboren als de jongste van vijf kinderen. Als kind had hij al interesse in de elektrische apparaten en machines op de boerderij van zijn ouders. Hij deed ook al experimenten met zijn eigen creaties. Hij ging naar de Magnus Grammar School (de huidige Magnus Church of England School) in Newark-on-Trent, alwaar hij natuurkunde en rekenen studeerde.
Kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, werd Hounsfield lid van de Royal Air Force als vrijwillig reservist. Hier leerde hij de basis van elektrotechniek en radar. Na de oorlog ging hij naar het Faraday House Electrical Engineering College in Londen, alswaar hij afstudeerde met een DFH (Diploma of Faraday House).
In 1951 ging Hounsfield werken bij EMI Ltd., waar hij onderzoek deed naar systemen voor grote geleidewapens en radar. Hij raakte ook geïnteresseerd in computers. In 1958 hielp hij bij het maken van de eerste transistorcomputer in het Verenigd Koninkrijk: de EMIDEC 1100.
Hounsfield kwam met het idee voor de CT-scanner toen hij zich bedacht dat hij kont bepalen wat er in een doos zat als hij vanuit alle hoeken röntgenfoto’s nam. Hij maakte een computer dat aan de hand van röntgenstraling uit verschillende invalshoeken de inhoud van een voorwerp kon bepalen. Hij wist toen nog niet dat Allan McLeod Cormack reeds de theoretische berekeningen had gedaan voor een dergelijk apparaat.
Hounsfield bouwde een prototype scanner, en testte dit uit op een bewaard menselijk brein en een vers koeienbrein. Uiteindelijk probeerde hij het ook op zichzelf. Toen hij de berekeningen van Cormack onder ogen kreeg, gebruikte hij deze om het principe te verbeteren. De eerste werkende CT-scanner werd geïntroduceerd in de medische wereld in september 1971, toen met succes een scan werd gemaakt van een cystepatiënt. In 1975 bouwde Hounsfield een volledige lichaamsscanner. Voor zijn werk kreeg hij samen met Cormack de Nobelprijs.
Hounsfield ontving later in zijn leven nog vele prijzen. Zo werd hij in 1975 lid van de Royal Society, in 1976 lid van de Orde van het Britse Rijk, en in 1981 werd hij geridderd.
Hounsfield bleef zijn hele leven ongehuwd. Hij stierf in 2004.
Externe links[bewerken]
- Obituary in British Medical Journal
- Hounsfield Article with technical references on Ganfyd medical reference site
- Nobel Prize Biography
- Obituary in The Telegraph
